நாட்பாஸ்


ஒரு காலத்தில் ஸ்க்வாஷ் விளையாட்டில் பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த ‘ஜெ’-வில் ஆரம்பிக்கும் பெயர் கொண்ட ஒரு கான் மாற்றி இன்னொரு கான் ஜெயித்துக் கொண்டே இருப்பார்கள். இதில் சில கான்கள் இப்போது பாலிவுட்டில் ஹீரோக்களாக இருக்கிற கிழ கான்கள் எப்போதும் இருந்ததைவிட அழகாகவே இருந்தார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அந்த வயித்தெரிச்சலிலேயே ஸ்க்வாஷ் விளையாட்டில் யார் ஜெயிக்கிறார்கள் யார் தோற்கிறார்கள் என்று தொடர்ந்து கவனிப்பதில் ஆர்வம் போனது. இந்தியாவிலிருந்துகூட சிலர் வந்தார்கள் என்று நினைக்கிறேன், எப்போதும் இங்கிலாந்து இந்த விளையாட்டில் ஸ்ட்ராங்குதான்- இரண்டு மூன்று கதைகளிலும்கூட ஸ்க்வாஷ் விளையாடும் ஹீரோக்களை சந்தித்திருக்கிறேன். ஆங்கிலப்படங்களில் கூட பார்த்ததாக நினைவு: வியர்க்க விறுவிறுக்க சட்டை போடாமல் படு கவர்ச்சியாக ஆடுவார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

வேகமான ஆட்டம். சுவற்றில் பட்டுத் தெறிக்கும் பந்தை ஆட்டக்காரர்கள் இருவரும் சுவற்றில் திரும்பத் திரும்ப ஓங்கி அடிப்பார்கள். சில சமயம் பந்து சுவற்றில் பட்டு உட்கார்ந்து கொள்ளும்- அது படு தமாஷான காட்சி. ஸ்க்வாஷ் பந்தில் இன்னொரு தமாஷ் என்னவென்றால் அதை ஒரு நூறு தடவையாவது பலமாக அடித்தால்தான் அது ஒழுங்காக பௌன்ஸ் ஆகுமாம். அடிக்க அடிக்க அது வேகம் பிடிக்கும்- மெல்ல அடித்தால் அதற்குத் தகுந்த மாதிரி பந்து திரும்பி வருவதும் தாமதமாகும். கண்ணாடி கூண்டுக்குள் நடக்கும் இந்த ஆட்டம் பார்க்க வித்தியாசமாக இருக்கும்- நல்ல ஸ்டாமினா வேண்டும், புத்திசாலியாக இருக்க வேண்டும். ரிப்லக்ஸ் பிரமாதமாக இருக்க வேண்டும்- பொதுவாக இருநூறு கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பந்து உங்களை நோக்கித் திரும்பி வரும். ஸ்க்வாஷ் ஆடுகளத்தின் நீளம் முப்பத்து இரண்டு அடிதான் என்பதைப் பார்க்கும்போது எப்படி இந்த ஆட்டத்தில் நீண்ட ராலிகள் இருக்க முடியும் என்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

—-

எகிப்தில் அண்மையில் புரட்சி மாதிரி ஏதோ ஒன்று நடந்தது உங்களுக்கெல்லாம் நினைவிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். முன்னாள் ஏர் சீப் மார்ஷல் இந்நாள் சர்வாதிகாரி ஹோஸ்னி முபாரக்குக்கு எதிராக எகிப்து மக்கள் திடீரென்று ஒரு நாள் பொங்கி எழுந்து ஆட்சியை அவரிடமிருந்து பிடுங்க யத்தனித்தார்கள். ராணுவத்தை வைத்து இந்த புரட்சியை முபாரக் தன் இரும்புக் கரத்தால் அடக்குவார் என்று எல்லாரும் எதிர்பார்த்தார்கள். ஆனால் சாமர்த்தியமாக அந்த இரும்புக் கரம் வெல்வெட் கையுறைகளுக்குள் ஒளிந்து கொண்டு முபாரக்குக்கு போக்கு காட்டியதில் மக்கள் படு குஷியாகி விட்டார்கள். முபாரக் நாட்டை விட்டு ஓட்டம் பிடித்ததும் சொல்லி வைத்த மாதிரி மக்களுக்கு ஆதரவாக ராணுவம் தன் வெல்வெட் கரங்களை நீட்டியது. மக்களும் சமர்த்தாக “இனி எல்லாம் நலமே..” என்று வீட்டுக்குப் போய் விட்டார்கள். எகிப்தில் மக்களாட்சி மலர்ந்தது என்று பேசிக் கொள்கிறார்கள். அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமாகூட வாழ்த்தோ என்னவோ தெரிவித்ததாக நினைவு.

எதற்கு சொல்கிறேனென்றால், நான் மட்டும் கான்களைப் பார்த்து வெறுத்துப் போயிருக்காவிட்டால், ஸ்போர்ட்ஸ்டார் சந்தாவை நீட்டித்திருந்தால் எனக்கு இப்போது எகிப்து ஸ்க்வாஷ் ஆட்டத்தில் இப்போது படு கெத்தான டீம் என்பது தெரிந்திருக்கும். நானும் இதோ இங்கிருக்கிற எக்ஸ்பிரஸ் அவென்யூ மால் போய் நேற்று எகிப்து உலக ஸ்க்வாஷ் சாம்பியனான கதையை நேரில் பார்த்த கதையை உங்களுக்கு சொல்லியிருப்பேன். என்ன செய்வது, இந்த வரலாற்று நிகழ்வு யாருக்கும் தெரியாமல் போக வேண்டும் என்று விதித்திருக்கிறது போல.

ஸ்க்வாஷ் விளையாட்டின் மிக்ஸட் டபிள்ஸ் சாம்பியன்ஷிப்பின் உலக கோப்பையை இங்கிலாந்து அணியைத் தோற்கடித்து வெற்றி பெற்ற எகிப்து அணியினருக்கு எங்கள் உளமார்ந்த வாழ்த்துகள். இது எகிப்து மக்களுக்கு பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை- மாபெரும் மாற்றத்தை நோக்கி அடி வைத்திருக்கும் எகிப்தியர்களுக்கும் எங்கள் உளமார்ந்த வாழ்த்துகள்.

நேற்றைய இறுதி ஆட்டத்தில் மோதிய இருவரும் நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன் ஆடிய ஆட்டம் ஒன்றின் காணொளி இங்கே-

சம்பந்தமே இல்லாமல் ஏதோ ஒரு பாட்டைப் பின்னணி இசையாகப் போட்டிருக்கிறார்கள். அதிக பேர் விளையாடாத ஆட்டம் என்றால் இதுதான் பிரச்சினை- ஆடியவர்களே வருஷக்கணக்கில் ஆடிக் கொண்டிருப்பார்கள், யாரும் எதுவும் செய்வார்கள் சொல்வார்கள். கேட்க ஆள் இருக்காது.

– நாட்பாஸ்

Advertisements

இங்கு இணையத்தில் இந்தப் பதிவுகளைப் படிப்பவர்கள் யாரும் இன்றோ நேற்றோ நடந்த டென்னிஸ் போட்டியில் யார் வென்றார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ள இங்கு வரவில்லை என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொண்டுதான் நான் இங்கு பதிவுகளை எழுதுகிறேன். ஒரு குறிப்பிட்ட டென்னிஸ் ஆட்டத்தில் என்ன நடந்தது என்பது குறித்த விவரிப்பைவிட, அந்த ஆட்டத்தைப் பார்த்தபின் என்ன சொல்லத் தோன்றுகிறது என்பதையே எழுத நினைக்கிறேன்.

எதற்கு இப்படி முழ நீளத்துக்குப் பீடிகை போடுகிறேன் என்றால், இப்போது நான் நேற்று மாலை பார்த்த ஒரு ஆட்டத்தைக் குறித்து அப்போது எடுத்து வைத்த குறிப்புகளைக் கொண்டு இந்தப் பதிவை எழுதப் போகிறேன்.

அந்த ஆட்டம் ஹெவிட்டும் நால்பண்டியனும் ஆடிய அற்புதமான ஆட்டம்- ஆட்ட முடிவில் நால்பண்டியன் 3-6 6-4 3-6 7-6 (7-1) 9-7 என்று வென்றார். பதினைந்து ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து ஆஸ்திரேலியன் ஓப்பனில் ஆடுகிற ஹெவிட்டுக்கு இது மிகுந்த துக்கத்தைத் தந்திருக்கக் கூடிய தோல்வி. அவர் ஜெயித்திருக்க வேண்டிய ஆட்டம் இது.

டென்னிஸ் விளையாட்டு தொலைக்காட்சியில் பார்க்கும்போது எளிதாக இருக்கிறது. பெடரர் அடிக்கிற வாலிக்கும் தோனி அடிக்கிற ஸ்ட்ரைட் ட்ரைவுக்கும் அப்படி ஒன்றும் பெரிய வேறுபாடு தெரிவதில்லை. உடலின் இயக்கம், பாலன்ஸ் என்று பார்த்தால் எல்லாம் ஏறத்தாழ ஒன்றுதான்.

ஆனால் டென்னிஸ் களத்தின் அகலம் சரியாக எழுபத்து எட்டு அடிகள். கிரான்ட் ஸ்லாம் போட்டிகளில் ஆடும் வீரர்கள் போடும் சர்வீஸ் சர்வ சாதாரணமாக மணிக்கு இருநூறு கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் பட்டுத் தெறிக்கிறது. இந்தப் எரிபந்துகள் எழுபத்து எட்டு அடி தாண்டி உங்கள் மட்டைக்கு வரும் நேரத்தில் உங்களுக்கு அதைத் திருப்பி அடிக்கக் கிடைக்கும் அவகாசம் இரு முறை கண் சிமிட்டும் காலப் பொழுதே! சர்வீஸ் வேகத்தை விட ராலிகளில் பந்து பறக்கும் வேகம் சற்றே குறைவு- மணிக்கு எண்பதில் இருந்து நூற்று எண்பது கிலோ மீட்டர் வேகம்- இந்தப் பந்துகளைத் திருப்பி அடிக்க உங்களுக்கு இருக்கும் நேரம் ஒன்று முதல் மூன்றரை நொடி அளவே.

வரும் பந்தை டவுன் தி லைனில் அடிக்கலாமா, கிராஸ் கோர்டில் திருப்பலாமா என்று முடிவெடுக்க காலேஅரைக்கால் வினாடிதான் அவகாசம். கல்பனை ஸ்வரத்தில் இதுக்குப் பின் இதுதான் வரும் என்று ஊகித்து வயலின்காரர் வாசிப்பார். அப்படி வாசிக்கச் செய்வது அவர் உள்ளுணர்வு. 99% அது சரியாகவே அமையும். டென்னிஸில் இந்த Anticipation-தான் தேர்ந்த வீரருக்கும் சுமாரான வீரருக்கும் வித்தியாசத்தைக் காட்டும்.

டென்னிஸ் விளையாடுவது எவ்வளவு கடினம் என்பது குறித்து ஓரளவு கவனம் ஏற்படுத்த முயற்சித்திருக்கிறேன். வேகத்தைவிட இன்னும் முக்கியமான விஷயங்கள் நிறைய இருக்கின்றன என்பதை சொல்லத் தேவை இல்லை.

“You have no idea of speed when you watch a game on Television”, என்று ஹர்ஷா போக்ளே அடிக்கடிச் சொல்வார்.

நேற்று நடந்த ஆட்டத்தில் நான்காவது செட்டில் முதல் இரண்டு கேம்களிலும் ஹெவிட்டின் கை ஓங்கி இருந்தது. இரண்டாவது கேமில் நால்பண்டியன் பிரேக் ஆனார். ரொம்பவே தடுமாறினாலும் ஆறாவது கேமில் நால்பண்டியன் ஹெவிட்டை ப்ரேக் செய்தார். ஐந்தாவது கேமில் நால்பண்டியன் அடித்த இரண்டு பந்துகள் எல்லைக் கோட்டைத் தாண்டி ஓரிரு அங்குலங்கள் தாண்டி வெளியே விழுந்தன. இவற்றை மறுபரிசீலனை செய்யக் கோரியிருந்தார் நால்பண்டியன். இரண்டும் ஹெவிட்டுக்கே சாதகமாக இருந்தன. ஆனாலும் மனம் தளராமல் அடுத்த கேமில் ஹெவிட்டை அவர் ப்ரேக் செய்தார். அதன் பின் அசாத்திய ஷாட்கள் சிலவற்றை ஆடிய நால்பண்டியன் எட்டாவது கேமில் ஹெவிட்டை மறுபடியும் ப்ரேக் செய்தார். அதற்கு அடுத்த ஆட்டத்தில் ஹெவிட் நல்பண்டியனை ப்ரேக் செய்து டை பிரேக்கர் வரை காலத்தைத் தன் கையில் வைத்திருந்தார். டை பிரேக்கரில் நல்பண்டியன் ஏழு ஒன்று என்று ஜெயித்தார்.

ஹெவிட்டின் தோல்விக்கு ஒரே ஒரு காரணம்தான் – அவருக்கு நல்பண்டியனை பிரேக் செய்ய முப்பது வாய்ப்புகள் கிடைத்தன- அவற்றில் ஏழே எழு முறைதான் அவரால் தன் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள முடிந்தது.

அப்படியானால் ஹெவிட்டின் கை ஆட்டம் முழுதும் ஓங்கியிருந்தது, முக்கியமான கட்டங்களில் நல்பண்டியன் தன் ஆட்டத்தை உயர்த்தி வெற்றி பெற்றார் என்றுதானே பொருள் வருகிறது? உண்மைதான். இந்த லெவலில் ஆடுகிறவர்கள் ஏறத்தாழ ஒரே அளவு திறமை படைத்தவர்கள். முக்கியமான கணங்களில் எப்படி ஆடுகிறார்கள், என்ற மன வலு மற்றும் உடல் இயக்கம் சார்ந்த விஷயங்களே முடிவைத் தீர்மானிக்கின்றன.

—–

அபூர்வ ராகம் என்ற கதையில், லா.ச.ரா எழுதுகிறார், “சற்றே காற்றடித்தாலும் சப்திக்கும் முறுக்கேறிய தந்தி போல் அவள் ஒரு புது கலகலப்பாய் இருந்தாள். அவள் சிரிப்பில் கண்ணாடி உடையும் சத்தம் போல் ஒரு சிறு அலறல் ஒலித்தது,” என்று.

இது போன்ற சம அளவில் திறமை படைத்த உயர்நிலை ஆட்டக்காரர்கள் ஆடுவதை லாசராவின் வரிகள் வர்ணிக்கின்றன என்றுகூட சொல்லலாம். வெற்றிக்கும் தோல்விக்கும் இடையில் உள்ள தொலைவு ஓரிரு அங்குலங்கள், வேறுபாடு பந்து ராக்கெட்டில் பட்டுத் தெறிக்கும் கணப்போழுதின் ஓரிரு டிகிரி கோண திருப்பம்- அவ்வளவுதான். இதை கத்தி முனையில் உயர்வேகத்தில் பாடும் பாடல் என்று சொல்லலாம். எவ்வளவு நளினமான ஷாட்டானாலும் சரி, அதில் ஒரு சிறு அலறல் இருக்கிறது: இருவரையும் இணைத்து இறுக்கிக் கட்டிய திறன் உச்சமடைந்து பொறி தட்டும் ஒலி அது.

நான் நினைத்துக் கொள்கிறேன்: பந்து ராக்கெட்டில் படும் சத்தம், பந்தை எட்டிப் பிடிக்க விரைந்தோடும் பாதங்களின் சத்தம், இவற்றோடு கூட பந்தின் திசைகேற்பவும் சுழற்சிக்கேற்பவும் ஒலியின் பிட்ச்சை மாற்றிக் கேட்க முடிந்தால், நாம் தொலைக்காட்சியை இருட்டடித்துவிட்டு ஒரு சிம்போனியைக் கேட்கிற மாதிரி கண்ணை மூடி டென்னிஸ் ஆட்டத்தை ரசிக்கலாம் என்று.

இதில் யார் வென்றார்கள் யார் தோற்றார்கள் என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒரு இழப்பு போன்ற ஒன்றே- நிகழ்தகவு சாத்தியங்களால் விதிக்கப்பட்டது என்பதைத் தவிர இதில் பொருளேதும் இல்லை. யாரோ ஒருவர் ஜெயித்தாக வேண்டும்- அதற்காக யாரும் தோற்றதாக நினைப்பதற்கில்லை.

இன்றைக்குக் கூட பாருங்கள், பெடரர் கைல்ஸ் சைமனை 6-2, 6-3, 4-6, 4-6, 6-3 என்று ஜெயித்திருக்கிறார். இதில் பெடரர் ஜெயித்தார், சைமன் தோற்றார் என்பது இந்த விளையாட்டின் நியதிகளால் நிர்பந்தப்படுத்தப்பட்ட விதி. அவ்வளவுதான்.

டென்னிஸ் விளையாட்டு ஒரு இனிய சங்கீதம் மாதிரி- தொலைக்காட்சியை ஊமையாக்கி வைத்துப் பாருங்கள், புரியும். கிரிக்கெட் கண்களுக்கு விருந்து என்றால், டென்னிஸ் செவிக்கினிய கீதம். இங்கு களத்தில் நடப்பது மோதல் அல்ல, ஜுகல்பந்தி.

லாசரா அதே கதையில் வேறு இடத்தில் “அபூர்வ ராகத்தின் நிரடலான நிரவல் கட்டத்தில் ராகம் தவறில் அதைவிட அவமானம் உண்டோ?” என்று கேட்டு விட்டு பதில் சொல்வார், “ஆனாலும் பிடிப்பின் எடுப்பாய்ப் பூராவும் இருக்க முடியுமா? ராகம் தன் இயல்பு மாறாதவரை எப்படியிருந்தாலும் சுஸ்வரந்தான்,” என்று.

டென்னிஸில் இந்த ஹெவிட்- நல்பண்டியன், பெடரர் சைமன் ஆட்டங்கள் அந்த மாதிரியான அபூர்வ ராகங்கள்.

-நாட்பாஸ்

மரியா ஷரபோவா- ஆருயிர் குடிக்கும் கூற்றம் கொல்லோ!

“மணி வாய் என்ன தனித் தோன்றி
கொலை மேற்கொண்டு ஆருயிர் குடிக்கும்
கூற்றம் கொல்லோ – கொடிப் பவளம்?”

என்று பாடினான் கவிச்சக்ரவர்த்தி கம்பன்- ஊர் பேர் தெரியாத ஒரு பெண்ணின் சிவந்த உதடுகளை நினைவுக்குக் கொண்டு வரும் பவளத்தைக் குறித்தல்ல, மரியா ஷரபோவாவுக்காகவே எழுதியது போலிருக்கின்றன இந்த வரிகள்.

அதை எதிரொலிக்கும் வகையில்தானோ என்னவோ ஐஸ்வர்யா ராயைப் பார்த்து

“உசுரே போகுதே உசுரே போகுதே ஒதட்ட
நீ கொஞ்சம் சுழிக்கையிலே..”

என்று பாடினார் கவிப் பேரரசு வைரமுத்து.

என்னடா டென்னிஸ் பற்றி எழுதுகிறேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு ஜன்னி வந்தவன் மாதிரி உதடுகளையும் பவளத்தையும் பற்றி உளறிக் கொண்டிருக்கிறான் இவன் என்று எண்ண வேண்டாம் நண்பர்களே, இது ஷரபோவா எபெக்ட்.

உள்ளதை உள்ளபடியே சொல்வதானால் இவ்வாண்டு ஆஸ்திரேலிய ஓப்பன் முதல் சுற்றின் முதல் ஆட்டத்தின் முதல் கேமின் துவக்கத்தைப் பார்த்ததும் எனக்கு உண்மையிலேயே உசுரே போய் விடுகிற மாதிரிதான் இருந்தது- சமையல் வேலையை எல்லாம் முடித்து விட்டு அரக்கப்பரக்க சட்டையும் ஸ்கர்ட்டும் மாட்டிக் கொண்டு வந்த மாதிரி இருந்த தாய்லாந்து வீரர் தாமரைன் தானசுகம் (Tamarine Tanasugarn- (சின்னதாக தொப்பைகூட இருந்தது அவருக்கு)) ஷரபோவாவின் சர்வீசை ப்ரேக் செய்தார்- ஷரபோவா ஒரு பாயிண்ட்கூட எடுக்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.

ஆரம்பமே அபசகுனமாக இருக்கிறதே என்று நான் துணுக்குற்றது உண்மைதான், சென்ற ஆண்டு முதல் சுற்றிலேயே ஷரபாவோ வெளியேற நேர்ந்தது டென்னிஸ் ரசிகர்களுக்கு ஈடு செய்ய இயலாத இழப்பாக இருந்தது என்பதை ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். நல்ல வேளை இந்த ஆண்டு அப்படி ஒரு அசம்பாவிதமும் நடந்துவிடாதபடிக்கு ஷரபோவா ஆயிரம் பூனைகளின் வதை அலறல்களோடு பார்முக்கு வந்தார்- அடுத்து வந்த அத்தனை கேம்களையும் எடுத்து 6-1 என்று ஜெயித்தார் அவர். இரண்டாவது செட்டை 6-3 என்று கைப்பற்றி அடுத்த சுற்றுக்குள் நுழைகிறார் மரியா ஷரபோவா.

பேசும்படி எதுவும் இல்லாத இந்த ஆட்டத்தில் ஷரபோவா பத்து டபுள் பால்ட்களும் இருபத்து இரண்டு தூண்டப்படா பிழைகள் (unforced errors-க்கு இந்தப் பதம் பொருத்தமா?) செய்ததும் நமக்குக் கவலை கொடுக்கக்கூடிய விஷயங்கள்.

எது எப்படியோ, ஒரு சிறிய ஜெர்க் கொடுத்து ஆரம்பித்திருக்கிற இந்த ஆண்டின் போட்டிகளில் நமக்கு வேண்டியவர்கள் வெற்றி பெற்றுக் கொண்டே இருக்க எல்லாம் வல்ல இறைவனைப் பிரார்த்திகிறேன்.

image credit:http://www.mobileapples.com

– நாட்பாஸ்

பந்தைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு ஓடிப் போவார் ஒருவர். பத்தடிக்கு ஒரு தடவை பந்தை வைத்திருக்கிற அந்த ஒருவர் வீழ்த்தப்படுவார். அதையடுத்த ஐந்து நிமிடங்களுக்கு நண்டு மாதிரி வியூகம் அமைத்துக் கொண்டு இரு அணியினரும் பந்தை சுற்றி நிற்பார்கள். ஒருத்தர் துணிச்சலாக பந்தை எடுத்து அந்த நண்டின் கால் பகுதியில் நிற்பவரிடம் வீசுவார். பந்தைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு ஓடிப் போவார் அவர். பத்தடிக்கு ஒரு தடவை பந்தை வைத்திருக்கிற அந்த ஒருவர் வீழ்த்தப்படுவார்.

இப்படி இரு திசையிலும் தேங்கித் தேங்கி ஒரு வெள்ளம் பாயும். ஒரு வழியாக H மாதிரி இருக்கிற கோல் போஸ்ட் கூப்பிடு தூரத்தில் தென்பட்டதும் பந்தைக் கையில் வைத்திருக்கிற புண்ணியவான் “பூம்!” என்று அதை பலம் கொண்ட மட்டும் எட்டி உதைப்பார். எட்டி உதைப்பார் என்று சொன்னால் இந்த உதையின் உக்கிரம் தெரிவதில்லை. ஏறத்தாழ பீரங்கியை விட்டுப் புறப்படுகிற குண்டு மாதிரி அந்தக் கோணல் வடிவ பந்து வெடித்துக் கிளம்பும். ஏறத்தாழ எப்போதும் அது உதைத்தவரின் உத்தேசத்துக்குப் போக்கு காட்டி விட்டு எங்கேயோ போய் விழும்.

சுவாரசியமான விளையாட்டு. நேரம் காலம் போவது தெரியாமல் நண்டு பிடிப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம். வாழ்க்கை அசுவாரசியப்படுகிற தருணங்களில் எல்லாம் நான் இந்த விளையாட்டைத்தான் பார்ப்பது. நேரம் கிடைக்கும்போது பாருங்கள்-

ரூல்ஸ் ரக்பி பார்த்தால் கனத்த இதயம் கொண்ட தத்துவ மேதைகள் (ஹிஹி…) கடி ஜோக் அடிப்பார்கள் என்று மாம்பலத்தில் கண்டெடுக்கப்படவுள்ள ஒரு கல்வெட்டு தெரிவிக்கிறது- எங்கே என்று கேட்காதீர்கள். இனிதான் ஆர்டர் பண்ண வேண்டும்.

ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் அபத்தங்களை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றக்கூடிய ரசவாதம் இந்த விளையாட்டுக்கு உண்டு. அதனால்தானோ என்னவோ நாமெல்லாம் நடக்கிற காரியமா இது என்று தாண்டிச் செல்கிற தீண்டாமைக்கு (discrimination) எதிரான இயக்கத்தை இந்திய ரூல்ஸ் ரக்பி வீரர் ராகுல் போஸ் துவக்கி இருக்கிறார். தீண்டாமை என்றால் வெறுமே ஜாதிக்கு எதிரான இயக்கம் என்று நினைக்காதீர்கள்- நிறம், பணம், ஊனம், மொழி என்று எங்கெங்கு எந்தக் காரணத்தால் மக்கள் தூர ஒதுக்கி நிறுத்தப்பட்டாலும் அது தப்பு, இதை மாற்ற வேண்டும் என்று ஒரு தொண்டு நிறுவனத்தைத் துவக்கி இருக்கிறார் ராகுல் போஸ்.

கேள்விப்பட்ட பெயராக இருக்கிறதே என்று உங்களில் சிலர் யோசிக்கலாம், ஆமாம், அவரேதான் இவர்.

நடிகர், கதாசிரியர், இயக்குனர், ரூல்ஸ் ரக்பி விளையாட்டு வீரர், தொண்டு நிறுவனக் களப்பணியாளர் என்று பல முகங்கள் இருக்கின்றன இந்த சகலகலா வல்லவருக்கு (மனுஷன் கமலை மிஞ்சிய ஆளாய் இருப்பான் போலிருக்கிறது- யூட்யூபில் ராகுல் போஸ் என்று தட்டச்சு செய்தால் தேடு பொறி Rahul Bose kiss, Rahul Bose kissing, Rahul Bose hot scenes, rahul bose and mallika sherawat என்று குறிப்பெடுத்துத் தருகிறது! )

சரி, விஷயத்துக்கு வருகிறேன் 🙂

தன் தொண்டு நிறுவனத்துக்கு நிதி திரட்ட வேண்டி இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் தனக்கு தானமாய்க் கொடுத்த நினைவுப் பொருட்கள் இருப்பத்தைந்தை ராகுல் போஸ் இந்நேரம் ஏலம் விட்டிருப்பார். அவற்றைத் திரட்டியது குறித்த அனுபவத்தை இங்கே , தெஹல்காவில் அருமையாக எழுதி இருக்கிறார், படித்துப் பாருங்கள்.

விஸ்வநாதன் ஆனந்த் இரண்டாயிரத்து எட்டாம் ஆண்டில் பான் நகரில் தான் வென்ற உலக செஸ் சாம்பியன்ஷிப் பதக்கத்தைத் தருகிறார்.

ஆனந்தின் இந்த வெற்றியின் முக்கியத்துவத்தைப் பார்ப்போம்.

”Classical Championship”, “Fide Championship” என்று இரு வகையில் சாம்பியன்கள் தேர்வு செய்யும் நிலையை மாற்றி “Unified Champion”-ஆக ஒருவரைத் தேர்வு செய்யலாம் என்று 2007-ல் முடிவெடுக்கப்பட்டது. அந்தத் தேர்வு Tournament முறையில் அமையும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. அப்போதைய Classical Champion-ஆன கிராம்னிக் ஒரு நிபந்தனை விதித்தார். “டோர்னமெண்டில் நான் ஜெயித்தால் நான்தான் சாம்பியன். தோற்றால், ஜெயித்தவருக்கும் எனக்கும் அடுத்த வருடம் ஒரு போட்டி வைக்க வேண்டும்.” இந்த நிபந்தனைக்கு இணங்கியதால் ஆட்டம் நடந்தது. டபிள் ரவுண்ட் ராபின் முறையில் நடந்த போட்டியில், ஆடிய பதினான்கு ஆட்டங்களில் ஒன்றில் கூட தோற்காமல், ஒன்பது புள்ளிகள் பெற்று சாம்பியன் பட்டத்தை மெக்ஸிகோவில் ஆனந்த் வென்றார்.

இந்தியாவில் ஆர்ப்பாட்டமான வரவேற்பு அவருக்குக் கிடைத்த போதும், “ஆனந்த் நல்ல டோர்னமண்ட் ஆட்டக்காரர் என்று தெரியாதா என்ன? காஸ்பரோவ் போன்ற Classical சாம்பியன்கள் இந்த வகையிலா ஜெயித்தார்கள்? எட்டு பேர் ஆடும் போட்டியில், சரியாக விளையாடாதவரை ஜெயித்து, நல்ல ஆட்டக்காரருடன் டிரா செய்தால் கூட ஜெயித்து விட முடியும். Match format-ல் நடை பெறும் போட்டியில், எதிராளி நல்ல ஆட்டக்காரராக இருந்தால் டிரா செய்து ஒப்பேற்ற முடியாது. ஆனந்த் காஸ்பரோவிடமும், அதற்கு முன் காம்ஸ்கியிடமும் தோற்றதிலிருந்து, இந்த வகைப் போட்டியில் ஆடி ஜெயிக்க போதுமான தன்னம்பிக்கை அவரிடம் இல்லை”, என்ற வாதம் எழ ஆரம்பித்தது. காஸ்பரோவையே match format-ல் வீழ்த்தியவர் கிராம்னிக். “என் பட்டத்தை செஸ் உலகின் நன்மைக்காக, ஆனந்திடம் இரவல் கொடுத்திருக்கிறேன்”, என்று கிராம்னிக் சொன்னபோது அவரை ஆதரித்தவர்கள் எண்ணற்றவர்கள்.

ஆனந்தின் ரசிகர்களும், ரசிகரல்லாதவரும் கிட்டத்தட்ட ஒரு வருட காலம் இணையத்தில் அடித்துக் கொண்டிருந்தனர். கிராம்னிக்கும் ‘mind games’ என்ற பெயரில் ஆனந்தை சமயம் கிடைத்த போதெல்லாம் சதாய்த்துக் கொண்டே இருந்தார். ஒரு காலத்தில் ஆனந்தின் ஆலோசனைக் குழுவில் இருந்த பீட்டர் லீகோ, கிராம்னிக்கின் ஆலோசகர்களுள் ஒருவர் என்றபோது, பரபரப்பு உச்சத்தை அடைந்தது. போட்டியின் தொடக்கத்துக்கு முன், ”சாம்பியன் ஆனந்த். அவருடைய சாலஞ்சர் கிராம்னிக்.”, என்பதுதான் உண்மையெனினும், “கிராம்னிக் சாம்பியன். அவரை எதிர்ப்பவர் ஆனந்த்”, என்பது போன்ற மனநிலையை கிராம்னிக் ஏற்படுத்த முயன்றார். இவ்வளவுக்கும் இடையில், ஆனந்த் அமைதியாகவே இருந்தார்.

ஆனந்தின் ஆட்டங்களைப் பார்த்தோமெனில், அவர் பெரும்பான்மையான ஆட்டங்களை ‘e-4′ என்ற கட்டத்திலிருந்து தொடங்குவார். அந்த வகை ஆரம்பங்களை அறவே தவிர்த்து ‘d-4′-லிருந்து ஆட்டத்தைத் தொடங்குவது என்று ஆனந்த் எடுத்த முடிவு கிராம்னிக்கின் ‘e-4′-க்கு எதிரான திட்டங்களை வீணாக்கியது.

அக்டோபர் 2008-ல் தொடங்கிய போட்டியின் முதல் ஆட்டம் மிகச் சாதாரண டிராவில் முடிந்தது. இரண்டாவது ஆட்டத்தில் ஆனந்தின் கை ஓங்கிய போதும், போதிய நேரமில்லாததால் அந்த ஆட்டமும் டிராவில் முடிந்தது. கிராம்னிக் ‘positional play’-ல் வல்லவர். அதாவது, தடாலடியாக காய்களை நகர்த்தாமல், காய்கள் இருக்கும் இடங்களை வைத்துக் கொண்டு சிறிது சிறிதாய் தனக்கு சாதகமாய் ஆட்டத்தை மாற்றிக் கொள்வதில் வல்லவர். இதை உணர்ந்த ஆனந்த், அதிகம் அறியப்படாத, கிராம்னிக்கால் அதிகம் ஆராயப்பட்டிருக்காத position-களை ஆட்டத்தின் சில நகர்த்தல்களுக்குள்ளேயே உருவாக்க ஆரம்பித்தார். தனது திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதை விட்டு, ஆனந்த் உருவாக்கும் புதிய நிலைகளை ஆராய்வதில் கவனம் செய்ய வேண்டியாகிவிட்டது. ’Bb7′ என்ற முற்றிலும் புதியதொரு நகர்த்தல் மூலம் மூன்றாவது ஆட்டத்தை ஆனந்த் கடுமையாகப் போராடி வென்றார்.

கிராம்னிக்கின் விளையாட்டில், அவர் வெற்றிகளுக்கு பெரும்பாலும் வெள்ளைக் காய்களையே நம்பியிருந்தார். தனக்குக் கருப்புக் காய்கள் வாய்க்கும் போதெல்லாம் டிராவை நோக்கியே ஆட்டத்தைச் செலுத்துவார். மூன்றாவது ஆட்டத்தில் வெள்ளைக் காய்களுடன் விளையாடி தோற்றதால், அடுத்த ஆட்டத்தில் கருப்பு காய்களை எபப்டிக் கையாள்கிறார் என்று காண ரசிகர்கள் ஆர்வமாய் இருந்தனர். கிராம்னிக், தன் வழக்கப்படி தற்காத்தே விளையாடி டிராவைப் பெற்றார்.

மூன்றாம் ஆட்டத்தின் தோல்வியை ஆராய்ந்து, அந்த ஆட்டத்தில் தனக்கு வெற்றியை கொடுத்திருக்கக் கூடிய நகர்த்தல்களைக் கண்டுபிடித்துவிட்டதாக நினைத்த கிராம்னிக், மூன்றாவது ஆட்டத்தின் நகர்த்தல்களையே ஐந்தாம் ஆட்டத்திலும் ஆடினார். ஆனந்தும் அப்படியே செய்ய, ஆட்டம் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. கிராம்னிக்குக்கு வெற்றி கொடுக்கக் கூடிய நகர்த்தல் வருமென்று எதிர்பார்த்தவர்களுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சியது. மீண்டும் ஒரு முறை ஆனந்த் வென்றார். ஆட்டம் முடிந்ததும், “கிராம்னிக் இப்படி ஆடியிருக்க வேண்டுமா?”, என்று பலர் ஆராய்ந்தனர். ஆனால், ஏனோ “ஆனந்த் மூன்றாம் ஆட்டத்தில் ஆடிய படியே ஐந்தாம் ஆட்டத்திலும் ஆடியிருக்க வேண்டுமா?”, என்ற கேள்வியை யாருமே எழுப்பவில்லை. கிராம்னிக் எதையோ கண்டுபிடித்திருப்பார். அதனால் இப்படி ஆடுகிறார் என்று நினைத்துப் பதறாமல், தன் ஆட்டத்தின் மேல் ஆனந்த் வைத்திருந்த நம்பிக்கை அசாத்தியமானது.

ஆறாவது ஆட்டத்தில் கிராம்னிக் தன் இயல்புக்கு மாறாக ஆட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். ஆனந்தோ, பொறுமையாக கிராம்னிக் எப்படி ஆடி ஜெயிப்பாரோ அந்த வகையில், கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் முக்கியமான கட்டங்களைப் பிடித்ததன் மூலம் தன்பக்கத்துக்கு வலு சேர்த்து, பொதுவாய் கிராம்னிக் எப்படி விளையாடி ஜெயிப்பாரோ அது போல ஆட்டத்தை ஜெயித்து. 4.5-1.5 என்ற கணக்கில் முன்னிலை அடைந்தார்.

மொத்தம் பன்னிரண்டு ஆட்டங்கள் கொண்ட போட்டியில், முதலில் 6.5 புள்ளிகள் பெறுபவருக்கு வெற்றி. ஆறு ஆட்டங்களிலேயே முன்னிலை பெற்றுவிட்ட ஆனந்த் வெல்வாரா? அல்லது 1994-ல் காம்ஸ்கியுடன் விளையாடிய போது ஏற்பட்ட சரிவு போல ஆகுமா? என்ற கேள்வி எழும்பியது. மூன்று புள்ளிகள் முன்னிலை பெற்றிருந்தபோதும், ஆனந்த் தன் வழக்கமான பாணியிலேயே விளையாடினார். அடுத்த மூன்று ஆட்டங்கள், ஆனந்த் டிராவுக்காக ஆடாத போதும், டிராவில் முடிந்து, 6-3 என்று முன்னிலை பெற்றிருந்தார். இன்னும் ஒரு டிரா பெற்றால் பட்டம் என்ற நிலையில், பத்தாவது ஆட்டத்தில் கிராம்னிக் அற்புதமாய் விளையாடினார். கிராம்னிக்கின் திட்டங்களுள் முதல் முறையாக மாட்டிய ஆனந்த், முதல் முறையாகத் தோல்வியுற்றார். முதல் பத்து ஆட்டங்களில் d4-ல் ஆட்டத்தைத் துவங்கி கிராம்னிக்கை அசர வைத்த ஆனந்த், 11-ஆவது ஆட்டத்தில் அவருக்கு ரொம்பப் பழக்கப்பட்ட e-4-ல் ஆட்டத்தைத் துவங்கினார். ஜெயித்தே ஆக வேண்டிய நிலையில் இருந்த கிராம்னிக், ஆட்டத்தை மிகவும் குழப்பமான சுழலுக்குள் தள்ளிய போதும், ஆனந்த் அசராமல் ஈடுகொடுத்தார். இறுதியில் கிராம்னிக் வேறு வழியின்று draw offer கொடுத்தார். 6.5-4.5 என்ற வித்தியாசத்தில், ஆனந்த் மூன்றாவது முறையாக, மூன்றாவது வகையில் உலக சாம்பியன் பட்டம் பெற்றார்.

1990-களில் இருந்து அடை காத்த கனவு 2008-ல் நனவானதின் சின்னமே, பான் நகரில் ஆனந்த் வென்ற பதக்கம்.

ராகுல் போஸ் இந்தப் பதக்கத்தின் முக்கியத்துவம் தெரிந்தவராதலால், “ஏன்? ஏன்? வேற ஏதாவது கொடுக்ககூடாதா?” என்று கேட்கிறார்.

ஆனந்த், “இல்லை இல்லை நீ செய்வது பெரிய வேலை. எடுத்துக் கொள். இது இனி உன்னுடையது, ” என்று சொல்கிறார்.

ஆனந்தின் மனைவி அருணா, ராகுல் போஸை அமர்த்திவிட்டு உள்ளே செல்கிறார். திரும்பி வரும்போது அவர் கையில் ஆனந்த் ஜெயித்த முதல் உலக சாம்பியன்ஷிப் கோப்பை. அதையும் ஏலம் விடக் கொடுக்கிறார் அவர்.

அபினவ் பிந்த்ரா (மறந்திருக்க மாட்டீர்களே?) தான் இருபத்தைந்து பதக்கங்கள் வெல்லக் காரணமாயிருந்த துப்பாக்கியைத் தருகிறார். இந்த இருபத்தைந்தில் அவர் வென்ற உலக சாம்பியன்ஷிப் பதக்கமும், உலக சாதனை செய்து ஜெயித்த மெடலும், அவ்வளவு ஏன், ஒலிம்பிக் சாதனை செய்து வென்ற பதக்கமும் எல்லாம் அடக்கம். அவ்வளவு முக்கியமான துப்பாக்கியைத் தருகிறார் பிந்த்ரா.

சாய்னா நெஹ்வால், கீத் சேதி, டைகர் படோடி, ஹாக்கி வீரர் அஜித் பால் சிங் என்று பலரும் மனமுவந்து பொக்கிஷங்களை தாரை வார்த்துள்ளனர்.

ராகுல் போஸ் இந்தக் கட்டுரையில் ஒரு தத்துவ முத்தை உதிர்க்கிறார். “விளையாட்டு வீரர்களுக்கு உலகம் ஒரு மாயை என்று சொல்லத் தேவை இல்லை. அர்ஜுனன் உலக அளவில் விளையாடி இருந்திருந்தால் கிருஷ்ணர் கீதோபதேசம் செய்திருக்க வேண்டி வந்திருக்காது. விளையாட்டு வீரர்களின் வாழ்க்கை அப்படி. கணத்துக்கு கணம் வாழ்ந்தாக வேண்டும். வெற்றி தோல்விதான் அவர்களுக்கு அனைத்தும். ஆனால் அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை என்றும் தெரிந்து வைத்திருப்பவர்கள் அவர்கள். இன்று எதை நன்றாக செய்ய முடியுமோ, அதை செய்கிறார்கள் அவர்கள். விளையாட்டு வீரர்கள் மாபெரும் தத்துவ மேதைகள்,” என்கிறார் போஸ்.

– சுவாரஸ்ய மேட்டர்கள்: நாட்பாஸ், மொக்கை செஸ் விவரங்கள்: லலிதா ராம்

என்னப்பா இது, கிரிக்கெட் தவிர என்று பேர் போட்ட காரணத்துக்காக நம் வாழும் தெய்வம் சச்சின் கொடுத்த மட்டை குறித்த செய்தியைக் கூட ஈவு இரக்கமில்லாமல் இருட்டடிப்பு செய்யலாமா என்று கேட்கிற கிரிக்கெட் ரசிகர்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறோம். அவர் தந்த மட்டையும், டைகர் படோடியின் ஜாகெட்டும் இங்கு அடிக்குறிப்பில்தான் வரும்.

சச்சின் டெண்டுகர் பெரிய மனசு பண்ணி நியூ ஜீலாந்து அணிக்கு எதிராக 133 பந்துகளில் 163 ரன்கள் குவித்து சாதனை படைத்த மட்டையை ராகுல் போஸிடம் ஏலம் விடக் கொடுத்திருக்கிறார். இந்த மட்டை சச்சின் அடித்த ஒரு நாள் கோப்பை சதங்களில் நான்காவது பெரிய சதத்தை அடித்துத் தந்திருக்கிறது. உலக அரங்கில் ஏலம் என்றால் ஆனந்தின் பதக்கத்துக்கு அதிகப்படியான வரும்படி இருக்கக் கூடும். இந்தியாவில் ஏலம் நடப்பதால் சச்சினின் மட்டைதான் அதிக விலைக்குப் போகும் என்று சொல்லத் தேவையில்லை.

நீதி நியாயம் பற்றி தீவிரமாக யோசித்தவர்களுள் அமெரிக்கரான ஜான் ரால்ஸ் மிக முக்கியமானவர். நாற்பது ஆண்டுகளாக மிக முக்கியமாக இருக்கும் இவரது வாதங்களுக்கு மாற்றாக நம்ம ஊர் அமர்த்யா சென் போன வருஷம் ஒரு புத்தகம் எழுதப் போய் அது மிகப் பெரிய அளவில் தத்துவம் பேசுபவர்களின் பார்வையை அவர் பக்கம் திருப்பியது என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

என்னடா இது, கிரிக்கெட் தவிர என்று சொன்னால் கிரிக்கெட் தவிர எதை வேண்டுமானாலும் எழுதுவீர்களா என்று கேட்காதீர்கள். விஷயத்துக்கு வருகிறேன்.

ஜான் ரால்ஸ் ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்கிறார்- அனைவரும் ஏற்றுக் கொண்ட பழக்கத்தை வைத்துதான் சட்டங்கள் இருக்கின்றன. ஒரு பழக்கத்தை நியாயப்படுத்துவது என்பது வேறு, அந்தப் பழக்கத்தால் நெறிமுறைப்படுத்தப்படுகிற செயலை நியாயப்படுத்துவது என்பது வேறு என்கிறார். தேவையில்லாமல் எதையோ சொல்லிக் குழப்புகிறானே என்று நீங்கள் முறைத்துப் பார்ப்பது தெரிகிறது.

ஒரு பேச்சுக்கு சொல்கிறேன். சில பேர் ரொம்ப நாட்களாகக் கருப்புப் பணம் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்புறம் யாரோ ஒரு வேண்டப்பட்டவர் நிதி அமைச்சராக வருகிறார்- இந்த ஒரு தடவை மட்டும் கறுப்புப் பணத்தை வெள்ளைப் பணமாக மாற்றிக் கொள்ளலாம். கேள்வி கேட்க மாட்டோம் என்கிறார். அப்போது கறுப்புப் பணம் வைத்திருக்கிற எல்லாரும் தங்களிடம் இருக்கிற கோடி கோடிகளை வெள்ளையப்பன் ஆக்கிக் கொள்கிறார்கள்.

சரி போ என்று விட்டு விடலாம். நான் இந்த வருஷம் சரியாக வருமான வரியைக் கட்டாமலிருந்து மாட்டிக் கொள்கிறேன்- “அவங்களை அன்னிக்கு ப்ரீயா வுட்டியே? என்னயும் இப்போ வுடு!” என்று நான் சொன்னால் சரி போ என்று விட்டு விடுவார்களா?

விட மாட்டார்கள்தானே? இது என்னடா அநியாயம் என்று நாம் புரட்சி செய்யக் கிளம்புகிற மூடில் இருப்போம். ரால்ஸ், “ஐயா, அப்பா, கொஞ்சம் இரு. அநியாயத்தை எதிர்த்துக் கிளம்புகிற நீ நியாயத்தைப் பற்றி ஒரு கேள்விக்கு பதில் சொல்லி விட்டுப் போ!” என்று அமர்த்துகிறார்.

இங்கேதான் இதைக் கிரிக்கெட் தவிர என்ற தளத்தில் ஏன் நான் பதிக்கிறேன் என்பதற்கு சரியான காரணம் வருகிறது- பேஸ்பால் வடிவில்.

அந்த இழவு எவனுக்குப் புரிகிறது என்கிறீர்களா? அதுவும் நல்லதுக்குதான்.

ஒரு நிமிடம் நிதானியுங்கள். கண்களை மூடிக் கொண்டு யோசிக்கிற மாதிரி பாவனை பண்ணுங்கள். எப்படி இப்படியெல்லாம் சட்ட மேதைகள் செய்வதை நியாயப்படுத்த முடியும்? ஆளுக்கு ஒரு நீதியா, என்ன? நீங்களானால் என்ன சொல்வீர்கள்? யோசித்துப் பாருங்கள்.

ரால்ஸ் சொல்கிறார்- ஐயா, அப்பா, உன் தோட்டத்தில் நீயும்தான் பந்து வீசுகிறாய். இங்கும் அங்கும் ஓடுகிறாய். சறுக்கி விழுகிறாய். கையில் கிடைக்கிறதை கண்ட திசையில் விட்டெறிகிறாய். ஆனால் நீ கனவுலகில் இருந்தாலொழிய இந்த மாதிரி சேட்டைகளால் ஒரு பேசைத் திருட முடியாது, ஸ்ட்ரைக் அவுட் பண்ண முடியாது, பால்க் பண்ணவோ ஸ்லைட் பண்ணி பேகில் நுழைவதோ முடியாது, இல்லையா?

பேஸ்பால் என்ற விளையாட்டுக்கு என்று சில நடைமுறைகள் இருக்கின்றன. அவற்றை நெறிப்படுத்துவதற்காக ரூல்கள், விதிகள், சட்டங்கள் என்று வைத்திருக்கிறார்கள். இதற்குட்பட்டுதான் விளையாட முடியும். நீ பாட்டுக்கு ஒரு பேஸ்பால் கேமுக்குள் புகுந்து மூன்று குச்சிகளை நட்டு வைத்து “ஹவ் இஸ் தட்?” என்று கேட்டால், “திஸ் இஸ் நாட் கிரிக்கெட்!” என்று சொல்லி கழுத்தைப் பிடித்து வெளியே தள்ளுவார்களா மாட்டார்களா?

அந்த மாதிரி சட்டம் என்பது பொதுவாக எல்லாருக்கும் என்று ஒரு நியாயத்தை முடிந்த அளவுக்கு கொடுப்பதற்காக வைத்திருக்கிறது. அதற்கென்று ஒரு நடைமுறை, ரூல் எல்லாம் உண்டு. அப்போ அப்பிடி சொன்னியே, இப்போ இப்பிடி சொல்றீயே?, அவனுக்கு ஒரு நியாயம் எனக்கு ஒரு நியாயமா என்று எல்லாம் கேட்டு சட்டம் ஒரு இருட்டறைன்னு சொல்லீட்டு போகக் கூடாது, ரூலுன்னா ரூல்தான், ஆமாம்!, என்கிறார் ரால்ஸ்.

எப்படி பேஸ்பால் விளையாட்டுக்கு வெளியே அதன் சட்டங்கள் செல்லுபடி ஆவதில்லையோ, எப்படி அதன் விதிகள்தான் பேஸ்பால் என்ற விளையாட்டைத் தீர்மானிக்கிறதோ, அப்படிதான் நடைமுறைக்கு வெளியே நியாயம் இல்லை, நியாயத்துக்கு அப்பால் இன்ன நடைமுறை என்று ஒன்று இல்லை என்கிறார் ரால்ஸ். என்று நான் அனுமானிக்கிறேன். தவறாக இருந்தால் திருத்துங்கள்.

ஒன்று, நான் இந்த ஆட்டத்துக்கு வரலை என்று சொல்ல வேண்டும்- அல்லது வேற விளையாட்டு ஆடலாம் வாங்கப்பா என்று ஆள் சேர்க்க வேண்டும். அதை விட்டுவிட்டு சட்டத்தில் ஓட்டை அது இது என்று நொட்டை சொல்லிக் கொண்டிருப்பது வேலைக்காவாது என்பது அவர் வாதம்.

இதென்ன பெரிய விஷயம் என்று கேட்பீர்கள். அப்படி ஆட்டத்தை மாத்துங்கப்பா என்று பவுல் கேம் விளையாடுபவனை ரெட் கார்ட் காட்டி தண்டிப்பது நியாயம்தான் என்று ஒரு போடு போடுகிறார் ரால்ஸ். இதைப் பார்த்துவிட்டு சொல்லுங்கள், இது பெரிய விஷயமா இல்லையா?

ரால்ஸ் சொல்வது என்ன ஒரு அநியாயம், தெரிகிறதா இல்லையா?! ஆனால் அதில் உள்ள நியாயம் புரிகிறது, உண்டுதானே?

அப்படி புரிந்ததானால் அதற்குக் காரணம் தத்துவ விசாரணை இல்லை- நீங்கள் விளையாட்டு குறித்துத் தெரிந்து வைத்திருந்த அறிவு, அதற்குதான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

அதனால் போகிற போக்கில் ஒரு சைடுக்கா ஏதாவது ஒரு திரட்டி பக்கம் போய் இந்தப் பதிவுக்கு ஒன்றுக்கு இரண்டு கள்ள ஓட்டு போட்டு விட்டுச் செல்லுங்கள். இந்த விளையாட்டின் ரூல் அப்படிதான் என்று சொல்லிக் கொள்கிறார்கள்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்-

Two Concepts of Rules by John Rawls
The Best of All Games, Boston Review, John Rawls.

– நாட்பாஸ்

நேற்று தனது தொண்ணூறாவது வயதில் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த ஜூடோ ஆசான்பெர்சி செகைன் காலமானார். சரி, அவரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று கொஞ்சம்போல வலையில் படித்தேன்.

அப்போது பெர்சி செகைனின் ஆசிரியர் குஞ்சி கொய்சூமி, ஜூடோவை இங்கிலாந்தில் அறிமுகப்படுத்திய யூகியோ டானியின் நேர் சிஷ்யர் என்று அறிய நேர்ந்தது.

யூகியோ டானி குறித்த தகவல்கள் சுவாரசியமானவை.

ஜூடோ மேலை நாடுகளில் காலூன்றிய கால கட்டம் குறித்து நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கியமான தகவல்: 1895ஆம் ஆண்டில் ஜப்பான் சீனாவைத் தோற்கடித்திருந்தது. 1905ஆம் ஆண்டு அது ரஷ்யாவைத் தோற்கடித்தது! இன்றைக்கு நினைத்துப் பார்த்தால்கூட மலைப்பூட்டும் சாதனை இது.

இத்தனூண்டு இருக்கிற நாடு எப்படி அவ்வளோ பெரிய நாடுகளிடம் சண்டை போட்டு அவர்களைத் தோற்கடித்தது என்று உலக மக்கள் மூக்கில் விரலை வைத்து வியந்த காலமே ஜூடோ மேலை நாடுகளில் கால் பதித்த காலம். காலனியாதிக்கத்தின் க்ளைமாக்ஸ் நெருங்கின காலம் என்று அந்த நாட்களை சொல்லலாம். உலக நாடுகளை கட்சி கட்டிக்கொண்டு தன் குடையின் கீழ் கொண்டு வந்த நாடுகள் ஒன்றோடொன்று முரண்டி அதற்கடுத்த நாற்பது ஆண்டுகளில் இரண்டு உலகப் போர்களுக்குக் காரணமாக இருந்தன என்பதை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஏகாதிபத்தியத்தின் மீது ஈர்ப்பு இருந்த இந்தக் கால கட்டத்தில் ஜப்பானின் வெற்றியின் மூலம் நாம் என்ன தெரிந்து கொள்ளலாம் என்று ஐரோப்பிய நாடுகள் ஆசைப்பட்டன.

படித்தவர்கள் வரலாற்றைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்வார்கள், சமூக, அரசியல், பொருளாதார காரணிகளை ஆய்வார்கள். ஆனால் நம்மைப் போன்ற பாமரர்களுக்கு கலையும் விளையாட்டும்தானே தெரியும்?

இங்கே வருகிறார் யூகியோ டானி.

1900ஆம் ஆண்டு ஜூடோ கலையைக் கற்பிப்பதற்காக ஜப்பானிலிருந்து இங்கிலாந்து வந்து இறங்குகிறார். அவரது வகுப்புகளில் கல்விக் கட்டணம் கூடுதலாக இருந்ததாலோ என்னவோ, அவரால் தான் வந்த காரியத்தில் வெற்றி பெற முடியவில்லை.

இப்போது சினிமா தியேட்டர்கள் போல் அந்த காலத்தில் இங்கிலாந்தில் வெகு பிரபலமாயிருந்த ம்யூசிக் ஹால்களில் தனது கைவரிசையைக் காண்பிக்க ஆரம்பிக்கிறார் அவர்.

யார் வேண்டுமானாலும் அவரோடு மோதலாம், சண்டையில் தாக்கு பிடிக்கிற ஒவ்வொரு நிமிடத்துக்கும் ஒரு பவுண்ட் பரிசு கிடைக்கும். ஐந்து நிமிடங்களாவது சண்டை போட்டு அவரைத் தோற்கடித்தால் இடத்துக்குத் தகுந்த மாதிரி ஐந்து பவுண்ட் முதல் நூறு பவுண்டுகள் வரை ஜெயிக்கலாம்.

யூகியோ டானியின் உயரம் ஐந்து அடி என்று சில பேர் சொல்கிறார்கள். ஐந்தரை என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். எதிராளியின் தன்னம்பிக்கைக்கேற்ப அவரது உயரம் கூடவும் குறையவும் செய்திருக்கிறது என்று நாம் அனுமானிக்கலாம். அவரோடு சண்டை போட்டவர்கள் அவரை எப்படி அனுமானித்திருந்தாலும் சொற்ப காலத்திலேயே தங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டிருந்திருப்பார்கள். வந்தவர்களை எல்லாம் பிடி போட்டு அமுக்கி வெகு விரைவிலேயே பாக்கெட் ஹெர்குலிஸ் என்று நாடெங்கும் பிரபலமாகி விட்டார் அவர்.

தன்னை ஒரு மூன்றாந்தர ஜூடோய்கா என்று சொல்லிக் கொண்டார் டானி. “சாம்பியன்கள் காசுக்காக சண்டை போடுவதில்லை. அவர்கள் எங்கள் கலையை கேளிக்கைப் பொருள் ஆக்குவதில்லை. ஜூடோவில் ஆசான்களாய் இருப்பவர்களுக்கு இந்தக் கலை ஒரு மதம் மாதிரி”, என்றார் அவர்.. ஆனால் இந்த மூன்றாந்தர ஜூடோ வீரர் தான் போட்ட சண்டைகளில் ஒன்றில் கூட தோற்றதில்லை!

இல்லை. ஒன்றில் தோற்றிருக்கிறார். ஆனால் அவரைத் தோற்கடித்தவர் இன்னொரு ஜப்பானியர். அதனால் அதை கணக்கு பண்ணக் கூடாது.

ஒரு வகையில் அவருக்கு ஜூடோவில் சில சகாயங்கள் இருந்தன. போட்டி விதிகளில் முக்கியமான ஒன்று- ஜூடோ விதிகளின்படிதான் அவருடன் மோத வேண்டும் என்பது. ஜூடோ பற்றித் தெரியாதவர்களுக்குக் கண்ணைக் கட்டி காட்டில் விட்ட மாதிரி இருக்கும் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள்- ஆனால் கூட, ஐந்தடி உயரம் இருக்கிற ஒருவரைக் கையைக் கட்டிக் கொண்டே தூக்கிப் போட்டு மிதித்துவிட முடியாது?

ஆனால் அதுதான் நடக்கவில்லை. அவரோடு மோதியவர்கள் அனைவரும் ஒருத்தர் விடாமல் மண்ணைக் கவ்வினார்கள். இதில் மல்யுத்தத்தைத் தொழிலாக வைத்திருந்தவர்களும் அடக்கம். இங்கிலாந்தின் தேசிய மல்யுத்த சாம்பியன்கள் கூட ஓரிருவர் மோதித் தோற்றார்கள். மற்றவர்கள் முதுகில் சுளுக்கு, தலையில் தசைப்பிடிப்பு என்று சாக்கு போக்கு சொல்லி எஸ்ஸானார்கள்.

மேலே இருக்கிற தென்னாப்பிரிக்க மல்யுத்த வீரர் ட்ரோம்ப் வான் டிக்கோலன் அவரோடு மோதியவர்களில் ஒருவர். பலத்தால் பிரயோசனப்படவில்லை, டானியின் பிடிகள் எதிராளியின் பலத்தையே அவருக்கு எதிராகத் திருப்பின, எவ்வளவு தீவிரமாக அவரது பிடியிலிருந்து தப்ப முயற்சி செய்கிறோமோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அது இறுகி தாள முடியாத வலி தருவதாயிருந்தது, என்கிறார் அவர்.

இந்த வீடியோவைப் பாருங்கள். அவரைவிட உயரமான ஒருவர் அவரை அலேக்காகத் தூக்கி விடுகிறார்- இருந்தாலும் கூட டானி அந்த ஆளை அடித்து சாய்க்கிறார். அதற்கடுத்த இரண்டு மூவ்களையும் பாருங்கள். எவ்வளவு அழகாக எதிராளியின் பலத்தை அவனுக்கு எதிராக திசை திருப்புகிறார்.

இது எல்லாம் ஜப்பானியரின் வெற்றி ரகசியத்தை விளக்குவது போல் விளக்கினாலும் மர்ம முடிச்சை இன்னும் இறுக்கி இருக்கும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

டானியிடம் ஜூடோ பயின்ற இங்கிலாந்து சாம்பியன் ட்ரவர் லெக்கிட் டானியின் பயிற்சி முறை பற்றி சொல்வது ஓரளவு வெளிச்சம் தருவதாய் இருக்கிறது. பயிற்சியின் துவக்க காலத்தில் லெக்கிட் கழுத்துப் பகுதியில் வீக்காக இருந்தாராம். அதை பலபடுத்த வேண்டி டானி சண்டையின் போது அங்கே பிடி போட்டு இறுக்குவார். சரண் என்பதைக் குறிக்க தரையில் கையை அடிக்க லெக்கிட் எத்தனிக்கும் வேலையில் பிடியைத் தளர்த்துவார்.

சற்று நேரத்தில் மீண்டும் கழுத்தில் பிடி. சரணடையும் கணத்தில் தளர்த்தல். லெக்கிட் மிகவும் ஆயாசப்பட்டுவிட்டாரென்றால் பிடி அங்கிருந்து நகர்ந்து முகத்தின் மேல் இருக்குமாம். இந்தத் தீவிர பயிற்சியின் காரணமாக என் கழுத்தை எவனும் ரொம்ப நேரம் பிடித்துக் கொண்டிருக்க முடியாதபடி அங்கு எனக்கு பலம் வந்தது என்கிறார் லெக்கிட். அது மட்டுமல்ல, எதிராளி வீக்காக ஆகிற கணமே அவனைத் தாக்கவும் கற்றுக் கொண்டேன், என்கிறார் கூடுதலாக.

போராட்டம் இல்லாத வாழ்க்கை இல்லை. தோல்விகளில் துவண்டு விடாமல், தன் எளிமையை நினைத்து அஞ்சி நடுங்காமல், தன் குறைகளை வலுப்படுத்திக் கொண்டு எப்போதும் தயார் நிலையில் இருக்கப் பயிலும் பயிற்சிக் காலமாகி விட்டது இந்நாளின் ஜூடோ. எது நமக்கு வலி தருகிறதோ, அதுவே நமக்கு உரம் சேர்க்கிறது. நம் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துபவனின் விசையே அவனை வீழ்த்தும் கருவி ஆகிறது. இதுபோல் இன்னபிற பாடங்களை தன்னகத்தே கொண்டு இன்று ஜூடோ வாழும் கலைகளில் ஒன்றாகி விட்டது.

“நீ அடுத்தவனை விட எவ்வளவு நன்றாய் இருக்கிறாய் என்பது முக்கியமில்லை, நேற்றைக்கிருந்ததற்கு இன்று வளர்ந்திருக்கிறாயா, அது!” என்கிறார் ஜூடோவின் தந்தை என்று சொல்லப்படுகிற ஜிகோரோ கானோ. சரிதானே?

சரி.

ஆரம்பித்த இடத்துக்கு வருவோம்.

நேற்று காலமான பெர்சி செகைன் இரண்டாவது உலகப் போரில் இங்கிலாந்தின் விமானப்படையில் சேர்ந்து சண்டை போட்டார். அவரது விமானம் ஹாலந்துக்கு மேல் பறந்து கொண்டிருந்தபோது வீழ்த்தப்பட்டு அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறையில் தன் சக கைதிகளுக்கு ஜூடோ கற்றுத் தந்தார் செகைன். அது போக இரண்டு முறை சிறையில் இருந்து தப்பிச் செல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறார் அவர்.

இரண்டு தடவையும் மாட்டிக் கொண்டதால் அவர் மனம் தளரவில்லை. இங்கிலீஷ்காரன் மாதிரி நான் இருப்பதால்தானே என்னை இவர்களால் ஈஸியாக அடையாளம் கண்டு பிடிக்க முடிந்தது என்று சிறையில் ரூம் போட்டு யோசித்த செகைன், மூன்றாவது தடவை இங்கிலிஷ்காரனின் எதிரி ஜப்பான்காரன் மாதிரி வேஷம் போட்டுக் கொண்டுத் தப்பி ஓடினார்.

இருந்தும் மாட்டிக் கொண்டார்!

போர் முடிந்ததும் வைரத்துக்குப் பட்டை தீட்டுகிற வேலையில் சேர்ந்தாராம் செகைன். ஜூடோ வாத்தியாருக்கு சரியான வேலைதானே அது!

அதற்கப்புறம்தான் அவர் ஜூடோ பள்ளி துவக்கி தன் எண்பதாவது வயது வரை சின்னப் பசங்களுக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்தது என்ற கதையெல்லாம்.

தொடர்புடைய சுட்டிகள்:

telegraph.co.uk

wikipedia

bartitsu.org

InYo: Journal of Alternative Perspectives

– நாட்பாஸ்

எப்போதும் வசீகரனாயிருக்கிற பெடரர், யாராவது மென்னியைப் பிடித்து அழுத்த ஆரம்பித்தால் எந்திரனாக மாறி விடுகிறார். அதற்காக அக்கம் பக்கத்தில் பந்து தருகிற பெண்களைப் பார்த்து வில்லத்தனமாய் சிரிக்கிறார் அவர் என்று சொல்லவில்லை- பெடரரின் ஆட்டத்தில் ஒரு இரும்புத்தனம் வந்து விடுகிறது. இது அவரது இயல்பான ஆட்டமா இல்லை இப்போதுதானா இப்படி என்றுத் தெரியவில்லை- பெடரரின் ஸ்க்ரூக்களை டைட் பண்ணினால் அவர் ரொம்ப ஜாக்கிரதையாக பந்து வெளியே போய் விடக் கூடாதே என்ற கவனத்துடன் பொத்தாம் பொதுவான ஷாட்களை ஆட ஆரம்பித்து விடுகிறார். வழக்கமாக அவரிடமிருந்து பொறி தெறித்தாற்போல வருகிற ஷாட்கள் வருவதில்லை, டல்லடிக்கிறார்.

செப்பியிடம் ஆடியதற்கு அடுத்தது ஸ்வீடன் நாட்டைச் சேர்ந்தே சோடர்லிங். தரவரிசையில் பெடரருக்கு இரண்டு இடம் கீழே, ஐந்து. நல்ல விறுவிறுப்பான ஆட்டமாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டு டிவியை ஆன் செய்தேன். இரண்டு பேரும் ப்ராக்டிஸ் பண்ணி முடித்துவிட்டு மேலே போட்டிருந்த கோட்டைக் கழட்டி கோதாவில் குதிக்கும் தருணத்தில், “காலங்காத்தால சரஸ்வதி பூஜையும் நாளுமா நல்லதா ரெண்டு சாமி பாட்டு கேக்கறதுக்கு இல்லாம எப்பப்பாரு ஸ்டார் ஸ்போர்ட்ஸ்தானா?” என்று பின்பாட்டு கேட்டது. நியாயம்தானே?

சரி, டயத்தை ஏன் வீணாக்க வேண்டும் என்று கடைக்குப் போய் விட்டுத் திரும்பி வந்து, ஒரு வழியாக வீட்டில் கவனம் வேறு பக்கம் திரும்பியிருந்த சமயம் பார்த்து சத்தமில்லாமல் சேனல் மாற்றினால், பெடரர் 6-1, 5-1 என்ற நிலையில் செர்வ் செய்துக் கொண்டிருக்கிறார். சரிதான், இதைப் பார்ப்பதற்காக பழைய பாட்டையே மறுபடியும் கேட்கணுமா என்று தெய்வீக ராகங்களுக்குத் திரும்பி விட்டேன்.

சரியாக ஐம்பத்து மூன்று நிமிடங்களில் மொத்த ஆட்டத்தையே முடித்திருக்கிறார் பெடரர். அவரோடு ஆடியது உலகத்தில் ஐந்தாம் நிலையில் இருக்கிறவர். நல்ல பார்மில்தான் பெடரர் இருக்கிறார் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது.

அரை இறுதி ஆட்டதையாவது பார்ப்போம் என்று காத்திருந்து சாயந்தர வேளையாய் இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று செய்ய வேண்டிய வேலையை எல்லாம் முன்கூட்டியே முடித்துக் கொடுத்துவிட்டு ரிலேக்சாக ஜோகோவிச் பெடரர் ஆட்டத்தில் உட்கார்ந்தேன்.

இந்தப் பதிவின் துவக்கத்தில் எந்திர முகம் என்று சொன்னேனல்லவா, அது இரண்டாம் ரேங்கில் இருக்கிற ஜோகொவிச்சைப் பார்த்த பீதியிலேயே பெடரருக்கு வந்து விட்டது. மனுஷன் சாதாரண நாளிலேயே அதிகம் அலட்டிக் கொள்ள மாட்டான், அவங்க ஊர் வாட்ச் கால் முளைத்து கோர்ட்டுக்குக்கு வந்த மாதிரிதான்- அதன் ஆர்ப்பாட்டமில்லாத துல்லியம்தான் பெடரரின் ஸ்டைல். ஆனால் ஜோகோவிச் போன்றவர்கள் ஏமாந்த சமயம் பார்த்து பதம் பார்த்து விடுகிறார்கள் என்பதால் முதலிலிருந்தே பெடரர் ரொம்ப உஷாராக ஆடினார்.

அது ஏதோ கையைக் கட்டிக் கொண்டு சண்டை போடுகிற மாதிரி இருந்தது= பெடரரின் சர்வீசில் நீண்ட ராலிகள், தெரியாத்தனமாய் செய்யப்படுகிற பிழைகளை பொளேர் என்று இவர்களில் ஒருத்தர் வின்னராகக் கன்வர்ட் பண்ணுவார். பெரும்பாலும் அது ஜோகொவிச்சாகத்தான் இருக்கும். பெடருக்கு பர்ஸ்ட் சர்வ் கூட அவ்வப்போது கைவிட்டுப் போனது. ரொம்ப போராடினார் அவர்.

ஜோகோவிச் ஒரு வித்தியாசமான ஆள். அதிகம் அலட்டிக் கொள்வதில்லை. முன்னெல்லாம் இவர் களத்தில் செய்கிற கோணங்கிச் சேட்டைகள் ரொம்ப பிரபலம்.

ஜோகொவிச்சின் கைதான் முதல் செட்டில் ஓங்கியிருந்தது. நான்காவது கேமில் ஜோகோவிச் ஒழுங்காக ஆடியிருந்தால் ரிசல்ட் வேறு மாதிரி வந்திருக்ககூடும். அவருக்கு நான்கு ப்ரேக் பாயிண்டுகள் கிடைத்தன. அத்தனையையும் பெடரர் எந்திரத்தனமான ஆட்டத்தினால் தாக்குப் பிடித்தார். அது தவிர இரண்டு தடவை பெடரர் கேமை எடுக்க சர்வ் செய்தபோது ஜோகோவிச் அவரை முறியடித்தார். இந்த கேம் மட்டும் பன்னிரெண்டு நிமிடங்கள் நடந்தது.

இதற்கு முந்தைய ஆட்டத்தில் பெடரர் சொடர்லிங்கை ஐம்பத்து மூன்றே நிமிடங்களில் தோற்கடித்திருந்தார் என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். பெடரர் பட்ட பாடு புரியும்.

எட்டாவது கேமில் ஜோகோவிச் ரொம்ப சீக்கிரமாகவே 0-30 என்று பெடரரைத் பிரேக் பண்ண முக்கால் கிணறு தாண்டி விட்டார்- திடீரென்று விழித்துக் கொண்ட மாதிரி பெடரர் ஒரு பிரமாதமான ஏஸ் அடித்தார், அடுத்ததாக ஜோகொவிச்சைப் பின்னுக்குத் தள்ளி விட்டு சாட்டையால் சொடுக்குகிற மாதிரி ஒரு க்ராஸ் கோர்ட் வாலி- ஜோகோவிச், “என்னடா மனுஷன் இவன்!” என்கிற மாதிரி பெடரரைக் காட்டி பார்வையாளர்களைப் பார்த்து முகம் சுளித்தார். பத்தாவது கேமில் பெடரர் ஏறத்தாழ இதே மாதிரியான கட்டத்தில் ட்ராப் ஷாட் ஆடினார். ஜோகோவிச் அதை நோக்கி ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்கவில்லை. மாறாக தனது மட்டையில் கையைத் தட்டி கரவொலி எழுப்பினார்.

அதற்கு அடுத்த இரண்டு பாயிண்டுகள் கழித்து ஜோகோவிச்கூட அதைவிட நல்ல ஒரு ட்ராப் ஷாட் ஆடினார். பெடரர் ஜோகோவிச்சை நிமிர்ந்தும் பார்க்கவில்லை, அடுத்த பந்தை எதிர்கொள்வதற்காகப் போய்க கொண்டே இருந்தார். அடுத்த ஒன்றிரண்டு பாயிண்டுகளை ஜோகோவிச் சொதப்பவே, பெடரர் அவரை ப்ரேக் பண்ணி விட்டார்.

எந்திரனுக்கு லீவு கொடுத்துவிட்டு வசீகரன் அந்த இடத்துக்கு வந்தார். அதற்கப்புறம் ஜோகோவிச்சை ஊதித் தள்ளிவிட்டார் பெடரர்.

முதல் செட்டை மட்டும்தான் பார்த்தேன். அது முடியும் வேளை எங்கள் வீட்டுக்கு கொலு பார்க்க என் அத்தை வந்து விட்டார். அவர் ஒரு அரை மணி நேரத்துக்குக் கச்சேரி செய்தார். சக்கரம் இறங்க மறுக்கிற விமானம் மாதிரி லேண்டிங் நோட்களை ஒட்டி அவர் செய்த அசாத்திய சஞ்சாரம் குறித்து சொல்லியே ஆக வேண்டும்…

ஆனால் அதற்கான இடம் இது இல்லை என்று நினைக்கிறேன்.

அதற்கான ஆளும் நான் இல்லை.

அது கிடக்கட்டும், யார் ஜெயித்தது என்று சொல்லாவிட்டால் கோபித்துக் கொள்ளப் போகிறீர்கள்- பெடரர் 7-5, 6-4 என்று ஜெயித்து விட்டார். இறுதிப் போட்டியில் ஆண்டி மர்ரேவை எதிர்த்து ஆடுகிறார்.

இவர்கள் இருவரும் ஆடிய ஆட்டங்கள் பன்னிரெண்டு. அவற்றில் ஏழு போட்டிகளில் மர்ரே ஜெயித்திருக்கிறார். வரட்டும் பார்க்கிறேன், என்று சொல்லியிருக்கிறார் அவர்.

என்ன நடக்கிறது பார்க்கலாம். நீங்களும் நாளை வாருங்கள்- வேறு எங்கேயும் போய் விடாதீர்கள்.

– நாட்பாஸ்

************************************
இதை நாட்பாஸ் அனுப்பி 2-3 நாளாயிற்று. இணையத்தில் தொற்றிக் கொள்ள இப்போதுதான் நேரம் கிடைத்ததால், இப்போதுதான் வலையேற்ர முடிந்தது. பதிவில் ஊசிப் போன வாடை அடித்தால் அதற்கு முழு பொறுப்பு என்னுடையதுதான்.

போட்டியில் இறுதியாட்டத்தில் மர்ரே சுலபமாக வென்றார். ”செங்கல்பட்டு அருகில் இருக்கும் ஷாங்காயில் ஜெயிப்பதெல்லாம் மேட்டரே இல்லை. கிராண்ட் ஸ்லாமில் ஜெயித்தால்தான் ஆட்டத்தில் சேர்த்தி என்கின்றனர்”, தீவிர ஃபெடரர் ரசிகர்கள்.

காமன் வெல்தில் கோட்டை விட்ட பட்டத்தை ஷாங்காயில் வென்றுள்ளார் லியாண்டர். இப்படியே ‘தம்’ கட்டினால் 2012-ல் ஒலிம்பிக் வந்துவிடும். இம்முறையாவது உலோகம் (இரட்டையரில்) கிட்டும் என்று நம்புவோமாக.

– லலிதாராம்

************************

அடுத்த பக்கம் »